De opkomst van COVID-19 heeft geleid tot tal van controverses over COVID-gerelateerde kennis en beleid. Om de dreiging van artsen en wetenschappers, die het officiële standpunt van gouvernementele en intergouvernementele gezondheidsautoriteiten aanvechten, tegen te gaan werd overgegaan tot censuur.
Het doel van deze studie is om de ervaringen en reacties te onderzoeken van zeer ervaren artsen en onderzoekers uit verschillende landen die het doelwit zijn geweest van onderdrukking en/of censuur na hun publicaties en verklaringen met betrekking tot COVID-19 die officiële standpunten in twijfel trekken.
De bevindingen wijzen op de centrale rol die mediaorganisaties, en vooral informatietechnologiebedrijven, spelen, in een poging het debat over het beleid en de maatregelen van COVID-19 de kop in te drukken.
In een poging om alternatieve stemmen het zwijgen op te leggen, werd niet alleen op grote schaal gebruik gemaakt van censuur, maar ook van onderdrukkingstactieken die de reputaties en carrières van afwijkende artsen en wetenschappers schaadden, ongeacht hun academische of medische status en hun gestalte voorafgaand aan het uiten van een tegengesteld standpunt.
In plaats van een open en eerlijke discussie heeft censuur en onderdrukking van wetenschappelijke afwijkende meningen schadelijke en verstrekkende gevolgen voor de geneeskunde, de wetenschap en de volksgezondheid.
