Ik had nog enig vertrouwen in politici, tot de corona-chaos uitbrak en onze overheden in samenwerking met veel media zich uitleverden aan dezelfde angstporno die nu opnieuw de publieke debatten vervuilt.
Tegenspraak over de oorsprong en de aanpak van het virus was onmogelijk; je werd gedemoniseerd en geïsoleerd. Angstpornografen als Ab Osterhaus werden op het schild gehesen, dissidenten als de neuroloog Jan Bonte werden ontslagen en moesten maar zien hoe ze brood op de plank kregen.
Dissidentie, een cruciale kwaliteit in de open democratie, werd gecriminaliseerd. En dat gebeurt nu opnieuw.
